X
تبلیغات
رایتل

دوربـــیین نـــیــوز : بدون شک همه ما واژه تروریست را شنیده ایم به خصوص افرادی که پیوسته به رسانه ها گوش فرا می دهند. اگر هر روز این لغت را در رسانه ها نشوند بدون شک در طول هفته چندین بار آن را از رسانه ها می شنوند.
چیزی که در این متن منظور من می باشد،این است که از طریق این متن و نوشته خواننده گرامی را به کار بردن کلمه(تروریست)آگاه کنم،تا اینکه بتواند بسیار آگاهانه با این لغت معامله و رفتار کند،
قبل از اینکه وارد بحث شوم،بهتر می دانم که بر اساس زبان شناسی و لغت شناسی پی ببریم که معنای(تروریست)چیست، و به عنوان یک مسلمان دیدگاه و فکر ما در مورد این کلمه چیست؟
لغت(تروریست) یونانی می باشد یا بهتر بگوییم لاتینی است و انگلیس هم آن را به کار می برد،آن را تجرید کرده و تبدیل به لغتی انگلیسی هم شده...از لغت ترور برگرفته شده ترور هم به معنای ترساندن و رعباندن می باشد. یعنی اگر کسی باعث رعب طرف مقابلش شود.لغت ترور به او الحاق می شود.برای مثال زمانی که دزدی به خانه ای رفته و از آن دزدی میکند،آن چیزی که سبب رعب دزد شود این است که در این حالت دزدین پلیسی را ببیند،به دلیل اینکه پولیس سبب تریدن و رعب دزد شده است،این پولیس فردی(تروریست) یا اینکه رعب آور بوده است،این در حالتی است که تنها دزد با دیدن پولیس و حشت زده و مرعوب و ترسیده شده است،بدون اینکه هیچ درگیری رخ داده باشد،این نمونه باز به همین شیوه و بیان دوباره می شود برای کسانی که به یک اجتماع دست درازی می کنند.(اجتماعی که تمامی پایه ها و اصولیات اسلام در آن پیاده شده باشد.)
براساس این تفاسیر است.(بنا به این دیدگاه) که من معتقدم می بایست تمامی مسلمانان ترسنده و رعب آور یا همان تروریست باشند،در مقابل تک فردی ها یا ان اجتماعاتی که ضد اجتماع (اجتماعی که همه پایه ها و اصول دین اسلام در آن پیاده شده است)مسلمانان دشمنی می کنند.
درست است که لغت تروریست به طور کلی برای کسی که ترس آور و رعبنده است به کار برده می شد.اما قسمت کسانی که بی گناه می باشند.اما مسلمان واقعی می بایست ترساننده باشد در مقابل کسانی که مشغول کشت تخم کثیف یا اینکه دشمنی کردن در اجتماعات می باشند. نه برای شخصیت های بی گناه، به تحقیق که مسلمان می بایست تنها منبعی باشد برای برقرار کردن آشتی و آسودگی شخصیت های بی گناه،
احتمال دارد که عده ای سوال کنند خوب چطور ممکن است که مسلمان ترساننده و رعب آور باشد؟مگر لغت و کلمه اسلام از سلام گرفته نشده است،که به معنی صلح و آرامش می باشد؟
جواب:بعضی مواقع به کار بردن نیرو لازم است برای برقرار کردن صلح و آشتی حالا چه این نیرو بر اساس رعب و ترساننده باشد یا هر چیز دیگری،که تأثیر گذار بر طرف مقابل باشد. برای عقب نشینی کردن از موضع خودش.
همه انسان های این دنیا برای نیکی کردن آغوش خود را باز نکرده اند. اگر اینچنین می بود خداوند بلند مرتبه جهنم را خلق نمی کرد. بسیار هستند کسانی که در پناه محفوظ کردن آرزوها و امیال خودشان آماده هستند تا اینکه هزاران پلیدی و جنگ را آغاز کنند. اسلام همیشه برای صلح تلاش می کند در همان حال هم دین اسلام پیروانش را تشویق می کند برای به کار بردن نیروهایشان در مکان هایی که ناروایی وجود دارد.
همانگونه که خداوند بلند مرتبه در قرآن مبارک می فرمایند:[ أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تُتْرَکُوا وَلَمَّا یَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِینَ جَاهَدُوا مِنْکُمْ وَلَمْ یَتَّخِذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَا رَسُولِهِ وَلَا الْمُؤْمِنِینَ وَلِیجَةً وَاللَّهُ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ] التوبه/16 یعنی:«آیا پنداشته‏اید که به خود واگذار مى‏شوید(بون امتحان و آزمایش) و خداوند کسانى را که از میان شما جهاد کرده و غیر از خدا و فرستاده او و مؤمنان محرم اسرارى نگرفته‏اند معلوم نمى‏دارد و خدا به آنچه انجام مى‏دهید آگاه است(اما می خواهد همه درستی شان اشکار گردد)...»
در اسلام به کار بردن نیرو تنها و تنها برای برقرار کردن صلح و آشتی به کار برده می شود. بعضی مواقع دیده می شود که اجتماع یا گروهی به دو شیوه وصف می شوند. در حالی که همان تلاش و جنگ را انجام داده اند. برای مثال کسانی که تاریخ شورش شیخ محمود را مطالعه کرده باشند. یا اینکه آن را شنیده باشند،بدون شک می دانند که به خاطر حقوق ملت خود با انگلیس دچار اختلاف و مقاومت گردید. و برای همین درخواست حق اساسی خود بود که انگلیسی ها ایشان را تروریست نامیدند. در همان حال ملت شیخ محمود، ایشان را به عنوان «پیش مرگه ای» که برای آزادی کشورش در تلاش هست می نگرند. در این جا بسیار آشکارا و واضح می بینم که یک اجتماع با همان عمل و تلاش به دو شیوه وصف شده است. و در این مورد چندین نمونه دیگر هم وجود دارد ،مانند امروز pkk در ترکیه که کوردها آنها را به عنوان آزادی خواهان اسم می برند و ترکیه به عنوان تروریست از آنها اسم می برد.
به همین دلیل بسیار دشوار و مشکل است که اجتماع یا فردی را که می خواهی مورد محاکمه قرار دهیم یا اینکه خودت لغتی را در مورد آنها به کار ببری بهتر است که به هر دو طرف گوش فرا داد. بعد در مورد آن قضاوت کرد. همچنین باید دانسته شود که هدف هر دو طرف از انجام دادن این عمل چیست،آیا به خاطر پیشگیری است یا نه؟ بعد در مورد ان قضاوت کرد.